Meer batterijen in uw bedrijf: wat dat betekent voor uw risicoprofiel volgens PGS 37-2

E-bikes, elektrisch gereedschap, smartwatches en draadloze oordoppen: lithiumhoudende batterijen zitten in steeds meer producten. Dat vergroot ook het brandrisico in winkels, magazijnen en distributiecentra. Toch weten veel organisaties niet hoeveel batterijen zij precies opslaan en welke veiligheidsmaatregelen daarbij horen. De Nederlandse richtlijn PGS 37-2 beschrijft hoe organisaties lithiumhoudende energiedragers veilig opslaan. Eelko van den Hooff, Risk Engineer bij Meijers, legt uit waar bedrijven vooral op moeten letten.

Wanneer zijn extra maatregelen nodig bij de opslag van lithiumbatterijen?
“Hoe groter de voorraad, hoe groter het risico,” zegt Eelko van den Hooff. PGS 37-2 geldt in veel situaties vanaf 1.000 kilogram aan batterijen. Voor grotere batterijen, zoals accu’s voor e-bikes en elektrische voertuigen, ligt die grens op 333 kilogram. Een apart brandcompartiment vormt vaak de basis. “Door de opslag bouwkundig af te scheiden, voorkom je dat een incident zich direct naar de rest van het gebouw verspreidt. Denk aan een brandscheiding van 60 tot 90 minuten,” aldus Eelko van den Hooff. Niet alleen de hoeveelheid bepaalt welke maatregelen nodig zijn. Ook het type batterij, de locatie, de verpakking en de opslagwijze spelen een rol.

Welke organisaties krijgen met PGS 37-2 te maken?
Meer bedrijven dan vaak wordt gedacht. Denk aan fietsenwinkels, bouwmarkten, elektronicawinkels, distributiecentra en logistieke dienstverleners. “Logistieke bedrijven weten niet altijd precies wat er in de dozen van hun klanten zit. Daardoor slaan zij soms ongemerkt grote hoeveelheden producten met batterijen op,” vertelt Eelko van den Hooff. Ook afval- en recyclingbedrijven lopen risico. Batterijen belanden nog regelmatig tussen het gewone afval en veroorzaken brand in vuilcontainers of vuilniswagens.

Wat moet een organisatie als eerste controleren?
Veilige opslag begint bij de goederenontvangst. “Controleer bij binnenkomst of de verpakking beschadigd is en of de inhoud overeenkomt met de pakbon. Ook de omschrijving en het gewicht moeten kloppen,” adviseert Eelko van den Hooff. Daarnaast moet een organisatie registreren welke batterijen aanwezig zijn, hoeveel het er zijn en waar ze liggen. Bij een incident heeft de brandweer deze informatie direct nodig. Zijn er beschadigde, defecte of verdachte batterijen? Deze horen niet tussen de reguliere voorraad. Plaats beschadigde of defecte batterijen in een daarvoor geschikte accubox, bij voorkeur buiten het gebouw of in een accukast die voldoet aan de geldende VDMA-richtlijn.

“Wacht niet tot een verzekeraar vragen stelt. Weet wat u opslaat, waar het ligt en welke maatregelen u heeft genomen.” — Eelko van den Hooff, Risk Engineer bij Meijers

Thermal runaway: een brand die zichzelf versterkt
Een thermal runaway is een ongecontroleerde kettingreactie in een batterij. De temperatuur loopt snel op en veroorzaakt steeds nieuwe chemische reacties. Dit kan leiden tot rook, brand of een explosie. “De reactie kan overslaan naar andere batterijen en zo een domino-effect veroorzaken. Een gewone blusmethode werkt dan onvoldoende, omdat de chemische reactie zelf doorgaat,” legt Eelko van den Hooff uit. “Langdurig koelen met water is meestal noodzakelijk. Professionals dompelen kleine batterijen in sommige situaties onder in een waterbak. Voor grotere accu’s of pallets gebruikt de brandweer bijvoorbeeld een speciale container. Medewerkers moeten dit nooit zelf proberen. Hun eerste taak is alarmeren, afstand houden en veilig ontruimen.”

Welke fouten komen het meest voor?
Een veelvoorkomende fout is dat organisaties zich onvoldoende bewust zijn van de risico’s die ontstaan bij de opslag van batterijen. Daardoor blijven onveilige situaties soms lange tijd onopgemerkt. PGS 37-2 vormt een belangrijk uitgangspunt voor veilige opslag, maar iedere bedrijfssituatie vraagt om een eigen beoordeling. De hoeveelheid en het type batterijen, de opslagwijze en de kenmerken van het gebouw bepalen samen het risico. Een risk engineer brengt deze factoren in kaart en beoordeelt onder meer de brandcompartimentering. Zo wordt duidelijk welke preventieve maatregelen en verbeteringen nodig zijn om de opslag veiliger te maken.

Wat betekent batterijopslag voor de verzekerbaarheid?
Verzekeraars beoordelen niet alleen hoeveel batterijen een organisatie opslaat, maar vooral hoe zij het risico beheerst. Onvoldoende compartimentering, ontbrekende registratie of onveilige laadplekken leiden tot aanvullende eisen, een beperkte dekking of problemen bij de acceptatie. Een risk engineer brengt de risico’s in kaart en adviseert over preventieve maatregelen. De specialisten van Meijers beoordelen vervolgens welke dekking en voorwaarden daarbij passen. “Wacht niet tot een verzekeraar vragen stelt. Breng zelf in kaart wat u opslaat, waar het ligt en welke maatregelen u heeft genomen. Daarmee beschermt u uw medewerkers, uw bedrijfscontinuïteit en uw verzekerbaarheid,” adviseert Eelko van den Hooff. 

 Wilt u weten of uw opslag veilig is ingericht en aansluit op de eisen van verzekeraars? De risk engineers van Meijers brengen uw risico’s in kaart en adviseren u over passende maatregelen.